มิถุนายน 21, 2021

สาระนะ แหล่งรวบรวมข่าวสาร แห่งใหม่

สาระนะ แหล่งรวบรวมข่าวสาร แห่งใหม่ ข่าวสารทั้วไป ข่าวบันเทิง ข่าวไอที ข่าวใหม่ อัพเดททั้งวัน

เพื่อนคนเดิม

เรื่องนี้ย้อนกลับไปเมื่อ 30 ปีที่ผ่านมา ตอนนั้นผมเรียนอยู่ปี 3 ที่โรงเรียนช่างกลแห่งหนึ่ง ซึ่งผมขออนุญาตเแบ่งเป็นทั้งหมด 3 เหตุการณ์…ดังต่อไปนี้

เหตุการณ์ที่ 1

เกิดขึ้นตอนที่ผมเรียนช่างกลอยู่ที่กรุงเทพ ผมมีเพื่อนในกลุ่มอยู่ด้วยกันทั้งหมด 8 คน ช่วงปิดเทอม 1 ปี 3 ขึ้นเทอม 2 ระหว่างปิดเทอมพวกเราก็แยกย้ายกันกลับบ้าน ต้องบอกก่อนว่าโรงเรียนผมในตอนนั้นยังสามารถดูดบุหรี่ได้อยู่ ซึ่งสถานที่ดูดบุหรี่จะอยู่บริเวณด้านหลัง เป็นห้องน้ำแถวยาวและมืด 

ผมเดินไปเจอเพื่อนในกลุ่มคนหนึ่ง ชื่อว่า เวตาร ผมจึงเข้าไปทักทายว่า 

ผม : “อ้าว…เห้ย ทำไมวันนี้มึงมาเช้าจัง ปกติไม่เคยมาเช้าแบบนี้นี่หว่า”

เวตาร : …………….. 

เวตารก็เงียบไม่ตอบอะไร ผมคิดในใจ…สงสัยเพื่อนคงมีเรื่องไม่สบายใจอะไรหรือเปล่า ผมก็เลยหันหลังกลับกำลังจะเดินออกไป 

เวตาร :“เสก…กูหิวข้าววว..”  

ผม :“อ้าว… หิวข้าวหรอ มาเช้าก็คงจะหิวอะแหละ ไม่เป็นไรเพื่อน เดี๋ยวดูดบุหรี่เสร็จ เราไปกินข้าวที่โรงอาหารกัน” 

หลังจากนั้นก็มีเพื่อนในกลุ่มอีกคนก็เดินเข้ามา คนนี้ชื่อว่า เดียร์ 

เดียร์ :“เสก…คุยกับใครอยู่อะ??” 

ผม :“คุยกับเวตารอยู่ไง” 

เดียร์ :“ไหน?? ไม่มีนี่ กูเห็นมึงยืนคุยอยู่คนเดียวเนี่ย?” 

ผม :“เห้ย…ก็นี่ไงยังยืนคุยกัน…….” 

ผมหันมองกลับไป อ้าว…!!! ไม่เจอเวตารแล้ว ผมคิดในใจว่า สงสัยจะเข้าห้องน้ำอยู่หรือเปล่า??

ผม :”งั้นเราไปที่โรงอาหารกันเลยแล้วกัน เห็นเวตารมันบ่นหิวข้าว เดี๋ยวมันก็คงเดินตามมาเจอกันที่โรงอาหารเองแหละมั้ง”

ซึ่งหลังจากที่ผมเดินมาถึงโรงอาหาร ผมก็นั่งรอเวตารอยู่จนกระทั่งถึงเวลาเข้าแถว เวตารก็ยังไม่มา พอเข้าแถวเสร็จอาจารย์ใหญ่ก็ออกมาพูดว่า “ในช่วงปิดเทอมที่ผ่านมา ทางโรงเรียนต้องขอแสดงความเสียใจเพื่อนของพวกเรานายเวตารด้วย เนื่องจากเขาประสบอุบัติเหตุขับรถมอเตอร์ไซด์ชนท้ายรถสิบล้อบนสะพานแห่งหนึ่งจนเสียชีวิต

ณ ตอนนั้นผมตกใจ เข่าอ่อน คิดในใจ…แล้วที่คุยเมื่อกี้ ที่เจอคืออะไร เพื่อนตายทำไมไม่รู้ ซึ่งในสมัยก่อนการสื่อสารจะมีแค่โทรศัพท์บ้านกับจดหมาย อินเตอร์เน็ต มือถืออะไรในตอนนั้นยังไม่มี พอรู้เรื่องก็ได้แต่รู้สึกเสียใจที่เพื่อนเสียชีวิต…

ในสมัยนั้นตอนเข้าห้องเรียน อาจารย์จะมีการเช็คชื่อ ซึ่งชื่อของเวตาร จะอยู่ในลำดับที่ 35 ส่วนผม ชื่อเดียร์ อยู่อันดับที่ 34 ก่อนชื่อเวตาร เวลาอาจารย์เรียกขานชื่อ นายเสกสันต์ นายเดียร์ นายเวตาร ก็จะมีเสียงขานรับว่า “มาครับ” 

ซึ่งโต๊ะที่พวกผมนั่งกันจะอยู่หลังห้อง แต่โต๊ะของเวตารจะอยู่เดี่ยว ๆ ตรงริมหน้าต่าง ถึงเวลาที่ผมนั่งเรียนกันอยู่ ผมมักจะได้ยินเสียงลากเก้าอี้ของเวตารดัง ครืด คราดดด เป็นอย่างนี้ทุกวันจนกระทั่งจบการศึกษา และถ้าอาจารย์คนไหนเผลอเรียกขานชื่อเวตาร ก็มักจะมีเสียงขานรับว่า “มาครับ” ตอบอาจรย์กลับมาทุกครั้ง

เหตุการณ์ที่ 2

หลังจากที่พวกผมเรียนจบกันแล้ว พวกผมได้ตั้งใจกันว่าจะเดินทางไปเที่ยวพักผ่อนกัน ณ สถานที่แห่งหนึ่งในจังหวัดกาญจนบุรี เดินทางโดยรถกระบะรถออกตอนประมาณตี 3 ก่อนออกจากบ้านก็มีการดื่มกินกันเล็กน้อย 

เพื่อนของผมคนนึงในกลุ่มชื่อว่า ศักดิ์ ตอนนั้นไม่รู้นึกยังไงถึงพูดขึ้นมาว่า 

ศักดิ์ :“เห้ย…เวตารถ้ามึงนึกอยากจะมาเที่ยวมาด้วยกันเลย ขึ้นมาเลยเพื่อนจะได้ไปสนุกด้วยกัน”

ผม :“เห้ย…มึงพูดอะไรวะ เดี๋ยวมันก็มาจริง ๆ หรอก” 

ศักดิ์ :“เห้ย… พวกเราเป็นเพื่อนรักกัน จะไปเที่ยวเราก็ต้องพามันไปเที่ยวด้วย มันจะได้ครบแก็งค์กันไง” 

ผม :“แต่มันตายไปแล้ว!!!” 

ผมนั่งข้างท้ายกระบะระหว่างทางมีการดื่มกินกัน ศักดิ์รินเหล้าใส่แก้วแล้วเอาวางไว้ที่ท้ายกระบะ พร้อมกับพูดขึ้นมาว่า “เวตาร…กูวางไว้ให้แล้วนะ มึงกินได้เลย” จนกระทั่งรถแล่นไปถึงที่จุดหมายปลายทางจังหวัดกาญจนบุรี 

พวกผมเช็คอินเข้าพักที่รีสอร์ทแห่งหนึ่ง จากนั้นพวกเราก็ขึ้นไปพักผ่อนกันเพื่อเตรียมตัวไปเที่ยวกันในตอนสาย สักพักมีเด็กพนักงานที่รีสอร์ทเดินมาบอกว่า 

พนักงาน :“พี่ค่ะ…เพื่อนพี่นั่งอยู่ในรถไม่เรียกขึ้นมาด้วยกันหรอค่ะ” 

ผม :“พี่มากันทั้งหมด 7 คน นี่ก็ขึ้นมากันครบทั้งหมด 7 คนแล้วนะ” 

พนักงาน :“ยังอยู่ที่รถอีกคนนึงจริง ๆ นะคะพี่ พี่ไปเรียกมาสิ เดี๋ยวรถมันล็อคเค้าจะหายใจไม่ออกเอาได้นะ” 

ผม : “น้อง…พี่มากันแค่ 7 คนจริงๆ นะ” 

สักพักผมก็เลยเดินมาดูรถก็ แต่ก็ไม่มีใคร… ตลอดคืนนั้นเด็กพนักงานรีสอร์ทก็ไม่มาเรียกพวกผมอีกเลย 

หลังจากนั้น เวลาที่ผมไปกินอะไรกันก็แล้วแต่ที่ร้านอาหาร เด็กเสริฟ์จะนำแก้ว นำจานมาให้ทั้งหมด 8 ชุดทุกครั้ง 

ผม :“น้องพี่มากันทั้งหมดแค่ 7 คนเองนะ” 

เด็กเสริฟ์ :“อ้าวพี่… เห็นมีพี่อีกคนนึงเค้าก็นั่งอยู่ แต่ตอนนี้เดินไปไหนแล้วก็ไม่รู้”

เหตุการณ์ที่ 3

เวลาผ่านไปประมาณ 3-4 ปีให้หลัง ผมเริ่มทำงานแล้ว วันนั้นผมขับรถมอเตอร์ไซด์ไปทำงาน แล้วเกิดประสบอุบัติเหตุบนถนนวิภาวดีจนสลบไป ซึ่งในช่วงที่ที่ผมสลบไปเนี่ย… ผมฝันเห็นเวตารและเพื่อนของเวตารอีกคนที่เสียชีวิตไปพร้อมกันมาชวนผมไปอยู่ด้วยบอกว่า “ไปเที่ยวกันเถอะ… เห็นมึงเหงา ๆ ไปเที่ยวให้สนุกกันนะจะได้คครบแก็งค์”

ผมเดินตามพวกเค้าไป…

หลังจากเดินไปได้สักพัก ผมก็ไปเจอกับก้อนหินอยู่ก้อนนึง ผมก็เลยบอกกับเวตารว่า 

ผม :“กูขอนั่งพักตรงนี้ก่อนนะ ไม่ไหวแล้ว เหนื่อย…” 

เวตาร :“ถ้ามึงเหนื่อย งั้นมึงไม่ต้องตามกูมาก็ได้ มึงนั่งอยู่ตรงนี้นั่นแหละ กูไปก่อนก็แล้วกัน” 

หลังจากนั้นผมก็ฟื้นขึ้นมา พบว่าตัวเองอยู่ที่โรงพยาบาล โดยผมสลบไปหนึ่งวันเต็ม ๆ …

หลังจากเหตุการณ์ที่ 3 ผ่านไป…ผมก็ไม่เคยเจอ…เวตาร…อีกเลย

ขอบคุณเรื่องจาก The Ghost Radio |  เพื่อนคนเดิม ถอดความโดย คลังหลอน